Zdrowie

Dieta tysiąca kalorii jest przez wiele osób uważana za najzdrowszą dietę z bardzo prostego powodu – w czasie jej stosowania nie rezygnuje się z określonej grupy produktów, tylko ogranicza się wszystkie kategorie. Zatem będąc na tej diecie, praktycznie nie istnieje ryzyko, ze będziemy cierpieli z powodu deficytu pewnych składników odżywczych. Najwaznijesze w tej diecie jest to, aby dostarczać organizmowi nie więcej niż tysiąc kalorii dziennie, co w praktyce oznacza, ze powstaje bilans ujemny w organizmie, stad też brakującą energię organizm musi czerpać ze zgromadzonych zapasów tłuszczu, a to jest już podstawa do tego, żeby schudnąć. Żeby stosować tą dietę, trzeba jednak uzbroić się w tabele kalorii, oraz wagę kuchenną, za pomocą których to będziemy mogli komponować urozmaicone posiłki, które łącznie nie przekracza zalecanej dawki tysiąca kalorii. Warto również poczytać przykładowe przepisy, które zainspirują do komponowania smacznych i zdrowych posiłków. Ważne w tej diecie jest to, ze nie powoduje ona odwodnienia, a spadek wagi następuje z tytułu utraty zgromadzonego tłuszczu. Spadek wagi wynosi około sześć do ośmiu kilogramów mieisecznie, czyli tyle, ile jest powszechnie zalecane. Jest to zatem gwarancja, że nie spotka nas szybki powrót do wagi sprzed okresu stosowania diety.

Dieta białkowa, zwana również dietą proteinową, został opracowana przez francuskiego lekarz i dietetyka zarazem, Pierre’a Dukana. Jak sama nazwa wskazuje, podstawą tej diety jest spożywanie białka, a ograniczenie i to znaczne – węglowodanów. Istotny w tej diecie jest aspekt psychologiczny – Dukan zdawał sobie sprawę, ze przyczyna niepowodzenia w wielu dietach jest zbyt duża ilość wyrzeczeń, powodująca w konsekwencji zniechęcenie i zarzucenie diety. Wobec tego stworzył on dietę, która pozwala w miarę szybko stracić zbędne kilogramy oraz spożywać normalne, jedynie lekko zmodyfikowane posiłki. Założenie tej diety jest to, ze białko w przeciwieństwie do wegloowdanów, potrzebuje więcej energii do strawienia pokarmu, niż samo je dostarcza do organizmu. W związku z tym, spożywając duże ilości białka, nasz bilans wychodzi ujemny, co powoduje spadek masy ciała, a energie na trawienie, organizm czerpie z nadmiaru tłuszczu, która znajduje się w organizmie. Zaletą tej diety jest to, ze nie powoduje ona odwodnienia organizmu, co często jest przyczyną chudnięcia w innych dietach. Dieta ta podzielona jest na cztery fazy, tak zwaną fazę uderzenia (ataku) , fazę naprzemienną, fazę utrwalenia oraz fazę stabilizacji. Pierwsza faza ma za zadanie spadek masy ciała, faza druga osiągniecie optymalnej wagi, faza trzecia ma na celu utrwalenie osiągniętej wagi, a ostatnia – ostateczne ustabilizowanie osiągniętych wyników.

Autorem diety jest Francuz, Michel Montignac, który zaczął swego czasu zbierać dane na temat zachorowalności na cukrzyce, sam chociaż nie chorował to jednak cierpiał z powodu dość dużej nadwagi. Zainteresował się także jedną z prac naukowych, w której zawarta została sugestia, że spożywanie produktów, które powodują niewielki wzrost cukru we krwi – czyli produktów o niskim indeksie glikemicznym – może okazać się skuteczną walką z cukrzycą. Michel rozpoczął od siebie i okazało się, ze faktycznie zaczął chudnąc. Swoją dietę Montignac opublikował w roku 1987 i od tego momentu dieta ta ma wielu zagorzałych fanów, chcoiaz początków spotkała się z ostrą krytyką ze strony środowisk naukowych. Zasada tej diety jest to, żeby nie łączyć ze sobą określonych grup produktów, oraz kontrolować spożycie węglowodanów, i zwracać uwagę na to, aby nie spożywać zbyt dużej ilości tych produktów, które mają wysoki indeks glikemiczny, czyli tak zwanych złych węglowodanów. Stosując tą dietę, nie trzeba liczyć kalorii. Przygotowywane posiłki są naprwde dobre i urozmaicone. Warunkiem tej diety jest całkowite wyeliminowanie cukru, oraz napojów gazowanych. Dozwolone są produkty o niskim i średnim indeksie glikemicznym, a dla ułatwienia zostały one podzielone na siedem grup: warzywa, owoce, nasiona oraz tłuszcze, a także produkty z grupy białkowej i węglowodanowej oraz rośliny strączkowe.

Dieta ta została opracowana przeszło dwadzieścia lat temu, ale po dziś dzień wywołuje wiele kontrowersji. Jej entuzjaści twierdzą, ze pozwoliła im pozbyć się nie tylko nadmiernej wagi, ale także sa zdania, że dzięki właśnie tej diecie wyleczyli się z wielu chorób, w tym poważnych i długotrwałych schorzeń, takich jak bóle reumatyczne czy cukrzyca. Ponadto będąc na tej diecie zyskuje się dużo lepsze samopoczucie oraz ogólną poprawę kondycji. Jednakże lekarze przestrzegają przed tą dietą, wskazując na jej skutki uboczne. Przede wszystkim wysokie spożycie tłuszczu wpływa niekorzystnie na układ krwionośny, powodując odkładanie się złogów cholesterolu w tętnicach i żyłach i przyczyniając się do powstawania miażdżycy. Tak duża ilość spożywanych tłuszczów musi być gdzieś gromadzona, i faktycznie jest kumulowana w organizmie. Spalanie odłożonych tłuszczów powoduje powstawanie związków ketonowych, które faktycznie zmniejszają uczucie głodu, ale kosztem zakwaszenia i odwodnienia organizmu. I to właśnie głownie dzięki odwodnieniu waga idzie w dół. W wyniku spożycia przede wszystkim tłuszczów, ale także białka, nieprawidłowości w funkcjonowaniu może również przejawiać trzustka. Chociaż dr Kwaśniewski rekomenduje stosowanie tej diety przez cały czas, to jednak długie na niej pozostawanie może ostatecznie przynieść więcej minusów niż plusów.

Dieta doktora medycy Jana Kwaśniewskiego został opracowana ponad dwadzieścia lat temu. Jej główną podstawa są tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, te najbardziej tłuste, czyli w postaci podrobów jak na przykład serca, wątroba, móżdżek czy nerki, w postaci tłuszczu smalcu, boczku i słoniny, tłustych produktów mlecznych w postaci serów złotych, śmietany z zawartością tłuszczu trzydzieści procent, ponadto żółtka oraz tłuste wyroby wędliniarskie, takie jak pasztetowa, salceson i kaszanka oraz tłuste ryby i kaczki oraz gęsi. Wartość spożywanego białka powinna być odpowiednikiem spożycia tłuszczu w wielkości jednej trzeciej, natomiast węglowodany stanowią zaledwie połowę wysokości spożycia białek. W diecie tej bardzo istotne jest zachowanie tych właśnie proporcji, i związane z tym dokładne ważenie produktów przeznaczonych do spożycia. Zwolennicy tej diety założyli szereg klubów i stowarzyszeń, prowadzą regularne spotkania. Największą popularność dieta ta, zwana również dietą optymalną, zyskała kilka lat temu, za sprawą miedzy innymi kilku znanych osób, które deklarowały jej skuteczność, miedzy innymi bardzo pozytywnie wypowiadała się o niej były prezydent Lech Wałęsa. Dieta ta powoduje nie tylko znaczny spadek wagi, ale także gwarantuje dużo lepsze samopoczucie, oraz wyleczenie z wielu chorób, w tym nawet z cukrzycy. Efekty w postaci lepszego samopoczucia i poprawę wyników badań można zaobserwować już po kilku dniach.

Dieta kopenhaska jest dietą rygorystyczna i monotonną, jednak według jej zwolenników, jest doskonałym sposobem na to, aby nie tylko schudnąć, ale również na to, aby unormować przemianę materii w organizmie i nadać jej pożądany, odpowiedni poziom. Dieta ta trwa równo trzynaście dni i nie można tego okresu ani skrócić, ani wydłużyć. W tym czasie dieta gwarantuje spadek wagi bardzo wysoki, bo od minimum siedmiu do maksymalnie dwudziestu kilogramów. Biorąc po uwagę, ze czas przebywania na diecie wynosi niepełne dwa tygodnie, spadek wagi jest nawet nie tyle ze duży, ile bardzo drastyczny. Podsatwe tej diety stanowią chude mięso, jaja, warzywa oraz owoce, jednkaze znacznie ograniczona jest ich ilość. Eliminowane są takie produkty, jak alkohol, produkty zbożowe oraz oczywiście słodycze. Posiłki podzielone sa na trzy porcje wciągu dnia, przy czym określone są godziny spozycia obiadu oraz kolacji – obiad powinien zostać zjedzony miedzy godziną dwunasta a czternastą, natomiast kolacja powinna bezwzględnie zostać zjedzona przed godziną osiemnastą. Nalzey pamiętać o dużej ilości płynów, dozwolona jest oczywiście woda oraz zielona herbata, natomiast dieta ta słynna jest również z tego, ze na śniadanie polecana jest kawa z jedną kostką cukru. Według twórców tej diety, taki zabieg z samego rana, pobudza organizm i jego przemianę materii, a to jest właśnie główną podstawą działanie tej diety.

Dieta ta nie pokrywa się z zasadami piramidy zdrowego żywienia, opracowanymi przez Instytut Żywności i Żywienia. Przede wszystkim niepokojące może być spożycie małej ilości węglowodanów, w postaci produktów zbożowych, które są przecież podstawa piramidy. Ponadto naukowy zwracaj auwage na to, ze dieta ta, przynjamnije w pierwszej fazie wymaga ograniczenia spożycia owoców, co raczej nie jest zalecane i nie jest uważana za zdrowe. Dieta, opierając się na spożyciu tłuszczu i białka może okazać się dietą zbyt ciężka i obciążająca szczególnie nerki. Może to doprowadzić do różnego rodzaju powikłań chorobowych. Ponadto naukowy zwracają uwagę, ze dieta ze względu na pewne ograniczenia co do kategorii produktów, nie zapewnia odpowiedniej dawki magnezu. Tak duże spożycie białka i tłuszczu może doprowadzić do zakwaszenia ogólnego organizmu, a za tym idzie również zakwaszenie śliny. To z kolei niekorzystnie wpływa na florę bakteryjną w jamie ustnej, przyczyniając się do powstawania próchnicy. Z tych względów dieta jest w niektórych kręgach bardzo krytykowana, chociaż jej niewątpliwą zaletą jest optymalny spadek wagi, co może gwarantować utrzymanie wymarzonej wagi. Przed skorzystaniem z tej diety na pewno warto skonsultować się z lekarzem. Bez pewności, ze jesteśmy zdrowi, nie powinniśmy decydować się na ta dietę.

Dieta ta, skomponowana przez amerykańskiego lekarza, jest według założeń teoretycznych, zdrowa i gwarantuje utratę wagi, oraz utrzymanie szczupłej sylwetki. Dieta ta składa się z czterech faz, przy każda faza trwa dwa tygodnie. Założeniem tej diety jest ograniczenie spożycia węglowodanów, w postaci cukrów prostych i złożonych oraz wprowadzenia jako podstawę jadłospisu produktów, które zawierają tłuszcz i białko. Pierwsza faza diety, tak zwana faza wprowadzająca, ma przyzwyczaić organizm do nowych nawyków; w tym okresie ogranicza się w dość drastyczny sposób spożycie węglowodanów, bo dawka do spożycia w ciągu doby wynosi zaledwie dwadzieścia gramów. W fazie wprowadzającej unika się produktów zawierajacyhc weglowowdany, w tym również owoców i warzyw, produktów zbożowych, chleba. Faza druga polega na wprowadzaniu większych dawek węglowodanów, których porcja wynosi minimum trzydzieści gramów, ale nie przekracza pięćdziesięciu gramów na dobę. Powoli do jadłospisu wprowadzane s takie produkty jak warzywa i owoce, oraz weglowoadany pod innymi postaciami. Faza trzecia i czwarta nie podaje dokładnej ilości węglowodanów do spożycia; trzeba jeść ich tyle, aby nie przytyć. Naczelną zasada pozostaje jednak ta, żeby nie łączyć węglowodanów z mięsem, rybami i jajkami. Posiłki sa rozlozoen na trzy główne porcje w ciągu dnia, oraz dwie małe przekąski. Spadek wagi powinien wynosić dwa kilogramy tygodniowo.

Dieta ta pozwala na szybka utratę wagi, szczególnie w pierwszym okresie, który trwa zaledwie dwa tygodnie, ale jest czasem najtrudniejszym, wymagającym największych wyrzeczeń. Podczas tego etapu może dojść do odczuwania ciągłego zmęczenia, ze względu na to, że spożywane sa tylko produkty z niskim indeksem glikemicznym czyli tak naprawdę spożywa się mało wegolwodanów i sta może właśnie wynikać zmęczenie i ospałość. Ponadto zakaz spożywania nabiału może przynieść niedobory wapnia, wiec warto przyjmować go w preparatach zastepzcych, jak na przykład tabletki. Druga faza jest mniej restrykcyjna, pozwala na wprowadzenie do jadłospisu niektórych produktów zbożowych, typu płatki czy pełnoziarniste pieczywo, oraz nabiału i pozostałych produktów, które mają wyższy indeks glikemiczny. Ten etap diet pwonien zostać zakończony, gdy zostanie uzyskana żądana waga. Dieta powoduje szybka i trwała utratę wagi, jednak jest uwazna za zbyt restrykcyjna, wiec nie powinny jej stsoswać osoby chore, u których dieta odgrywa szczególne znaczenie. W pierwszym etapie, trwającym dwa tygodnie, można stracić aż sześć kilogramów, co jest bardzo szybką utrata wagi, z tego względu nie jest to zjawisko pożądane. Stąd dieta ta ma tyluż gorących zwolenników, co przeciwników. Podobno pomaga również na trwałe zmienić złe nawyki żywieniowe i cieszyć się zdrowiem i szczupła sylwetką.

Dieta South Beach, zwana również dieta plaż południa, wymywslona została przez amerykańskiego kardiologa, dr. Atkinsona. Według jego założenia, South Beach nie jest właściwie dieta, ale ogólnie jest sposobem odżywiania, który można stosować całe życie, zachowując zdrowie i szczupła sylwetkę. Dieta ta jest podzielona na trzy fazy, przy czym pierwsza jest najbardziej restrykcyjna i trwa określony okres czasu – dwa tygodnie. Druga faza tej diety nie ma określonego czasu trwania, natomiast etap trzeci według założeń teoretycznych jest już stosowany przez całe życie. Według opracować dr. Atkinsona, który przed ułożeniem tej diety poświecił długi czas na badania naukowe, dieta ta może być przeciwwskazana dla osób, które mają niski poziom cukru we krwi, bądź chorują na cukrzyce, oraz osób, które mają wysoki poziom cholesterolu – dieta zawiera duże ilości jaj, które gdy zajdzie taka konieczność- mogą być zastpaione czymś innym. Dieta ta opiera się na tak zwanym indeksie gliekmicznym czyli na poziomie, jaki we krwi osiąga glukoza po spożyciu tych produktów. Wałsnie dlatego w tej diecie nie liczy się kalorii, nie odmierza porcji, tylko spożywa się produkty o określonym indeksie glikemicznym. W pierwszej fazie całkowicie rezygnuje się z nabiału, oraz chleba i ziemniaków, nie można także pić napojów z kofeina, trzeba także wykluczyć herbatę.